नाशिक (भ्रमर प्रतिनिधी) : १९ वर्षांच्या मुलाने आपल्या ४४ वर्षांच्या वडिलांचे प्राण वाचवण्यासाठी आपल्या यकृताचा एक भाग दान केला.
वडील डीकॉम्पेन्सेटेड क्रॉनिक लिव्हर डिसीज या गंभीर आजाराने त्रस्त होते. त्यांना तीव्र पिवळी कावीळ, पोटात मोठ्या प्रमाणात पाणी साचणे (अॅसाइटिस) आणि मेंदूवर परिणाम करणारी गंभीर गुंतागुंत - हेपॅटिक एन्सेफॅलोपॅथी - झाली होती. ही जटिल लिव्हिंग डोनर यकृत प्रत्यारोपण शस्त्रक्रिया वॉकहार्ट हॉस्पिटलमध्ये डॉ. स्वप्निल शर्मा, लिव्हर ट्रान्सप्लांट व गॅस्ट्रोइंटेस्टाइनल सर्जन यांच्या नेतृत्वाखाली यशस्वीपणे पार पडली.
रुग्णाची प्रकृती दिवसेंदिवस खालावत होती. पोटात पाणी साचल्यामुळे पोट फुगले होते, त्वचा आणि डोळे पिवळे झाले होते तसेच अशक्तपणा आणि गोंधळ वाढत होता. औषधोपचार करूनही यकृताचे कार्य सुधारत नव्हते. अखेरीस यकृत प्रत्यारोपण हाच एकमेव जीवनरक्षक पर्याय उरला होता. सखोल वैद्यकीय तपासणी, समुपदेशनानंतर मुलगा यकृत दानासाठी पूर्णपणे योग्य असल्याचे आढळले. शस्त्रक्रियेदरम्यान दात्याकडून यकृताचा एक भाग सुरक्षितपणे काढून तो वडिलांच्या शरीरात यशस्वीपणे प्रत्यारोपित करण्यात आला. शस्त्रक्रियेनंतर दोघांनाही विशेष यकृत प्रत्यारोपण अतिदक्षता विभागात दक्षतेने निरीक्षणाखाली ठेवण्यात आले.
यासंदर्भात डॉ. स्वप्निल शर्मा म्हणाले, डीकॉम्पेन्सेटेड क्रॉनिक लिव्हर डिसीज ही सिरोसिसची अंतिम अवस्था असते. अशा वेळी केवळ औषधोपचार पुरेसे ठरत नाहीत. योग्य वेळी लिव्हिंग डोनर यकृत प्रत्यारोपण केल्यास रुग्णाला नवजीवन मिळू शकते आणि जीवनगुणवत्ताही लक्षणीयरीत्या सुधारते.
तर अशा गुंतागुंतीच्या प्रकरणांमध्ये शस्त्रक्रिया, अतिदक्षता उपचार, पुनर्वसन आणि नियमित फॉलो-अप यांचा समन्वय अत्यंत महत्त्वाचा असतो. सक्षम ट्रान्सप्लांट कार्यक्रमामुळे गंभीर अवस्थेतील रुग्णांनाही प्रभावी उपचार देता येतात. असे वॉकहार्ट हॉस्पिटलचे सेंटर हेड डॉ. विरेंद्र चौहान म्हणाले.
यकृत दान करणाऱ्या मुलाने सांगितले की, वडील नेहमी माझा आधार होते. मला त्यांना वाचवता येईल हे कळताच निर्णय स्पष्ट होता. त्यांच्या चेहऱ्यावर पुन्हा हास्य पाहणे हेच माझ्यासाठी मोठे समाधान आहे.सध्या वडील पूर्णपणे स्थिर असून त्यांची प्रकृती समाधानकारक आहे. त्यांनी भावना व्यक्त करताना सांगितले, पालक मुलांचे रक्षण करतात, पण आज माझ्या मुलाने मला जीवनदान दिले. ही देणगी मी आयुष्यभर लक्षात ठेवेन.
